Advertisement
  1. Music & Audio
  2. Instruments
Music

Fizjologia gitary: 5 praktycznych sposobów na poprawę gry na gitarze

by
Difficulty:BeginnerLength:LongLanguages:

Polish (Polski) translation by Władysław Łucyszyn (you can also view the original English article)

Podobnie jak wielu gitarzystów, jestem samoukiem. Chociaż uważam, że nasze samouczki rozwijają pewien stopień niezależności i kreatywności w naszym podejściu, które wymyka się niektórym szkolnym graczom, kosztem tego jest to, że mamy tendencję do tworzenia imponującego zestawu złych nawyków.

Podczas gdy niektóre "złe" nawyki i niekonwencjonalne techniki mogą być tym, co nadaje nam unikalny styl, inne są barierami, które uniemożliwiają nam realizację naszych muzycznych ideałów.

Mając to na uwadze, chciałbym podzielić się z wami pięcioma praktycznymi, osobiście wypróbowanymi i przetestowanymi pomysłami, które pozwolą Ci zregenerować twoją grę, ponownie analizując podstawy tego, jak się łączysz i wchodzisz w interakcję z instrumentem.


Me Culpa

Nie jestem świetnym gitarzystą i prawdopodobnie nigdy nie będę. Nie jestem ani technicznym czarodziejem, świetnym dzięki zwykłemu stosowaniu i wysiłkowi woli, ani niepowtarzalnemu jednorazowemu, obdarzonemu nieziemsko idiosynkratycznym stylem. Z drugiej strony, większość graczy, których podziwiam, nie jest również obrazem doskonałości i, do tego dochodzi, nawet wielu "wielkich" graczy ma zauważalne wady: Jimmy Page jest znany z niechlujstwa, Kirk Hammet ma notorycznie wątpliwą technikę vibrato ...

Chodzi o to, że bycie dobrym gitarzystą oznacza bycie ekscytującym, interesującym, namiętnym i muzycznym. Nie oznacza to, że jesteśmy doskonali, a poza tym, gdyby naprawdę istniał jeden uniwersalny i niezawodny przepis na perfekcję, wszyscy bylibyśmy wirtuozami.

Ale nie rezygnuj jeszcze ze swojego schematu treningowego! Tylko dlatego, że nie musisz być perfekcyjny, nie oznacza to, że nie musisz pracować nad znalezieniem i wyrażeniem swojego stylu, a nawet, jeśli nie interesujesz się tradycyjnie "technicznymi" dyscyplinami jazzu, klasyki i metalu (Trudno wyobrazić sobie dziwniejsze trio!), nie oznacza to, że nie możesz czerpać korzyści z pożyczania swoich pomysłów.

Więc zaczynamy. Bez szalonych łusek, bez pythagorejskiego żargonu. Gwarantowane.


1. Poluzuj

Usunięcie napięcia z ciała podczas grania może naprawdę pomóc w osiągnięciu większej płynności, szybkości i dokładności, ale gitara jest bardzo fizycznym instrumentem i naturalne jest, że staramy się uzyskać ścisły uchwyt zarówno na pleksie, jak i na szyi. Wykonujemy wysoce nienaturalne, wymagające fizycznie ruchy i, czy nie wiesz o tym, nasze instynktowne sposoby radzenia sobie z tym są właśnie tym, co może nas powstrzymać.

Pomyśl o tym, jak początkujący gitarzysta będzie miał tendencję do napinania pięści wokół szyi, aby utrzymać prosty akord. To, co robią, ma sens - jeśli chcesz wycisnąć wodę z gąbki, najskuteczniejszym sposobem na zastosowanie wymaganej siły jest zaciśnięcie pięści - ale tylko tak długo, jak mięśnie dłoni nie będą ". Zostały przeszkolone w stosowaniu odpowiedniej ilości siły we właściwych kierunkach. Początkujący przeceniają ilość wymaganej siły i, co ważniejsze, koncentrują się głównie na dźwięku dźwięków, a nie na mobilności.

Innymi słowy, próba pracy z, a nie przeciw, naszej własnej fizjologii może naprawdę pomóc nam rozwinąć tę łatwą łaskę za pomocą instrumentu, który jest cechą naprawdę dobrego gracza.

Jak tylko zacząłem zwracać uwagę na napięcie mięśni podczas gry na gitarze, zacząłem zauważać je cały czas. Oczywiście ma to sens, jeśli będziemy bardziej zrelaksowani ogólnie, będziemy bardziej zrelaksowani, kiedy będziemy grać.

Jako mały eksperyment, poświęć teraz kilka minut, aby znaleźć niepotrzebne napięcie w swoim ciele. Zacznij od szyi, potem ramion, ramion i pracuj nad swoim ciałem. Jeśli nie jesteś miłośnikiem tai chi, mogę się założyć, że coś napełniasz. Spróbuj nabrać nawyku przeprowadzania tego małego czeku przez cały dzień, a wkrótce stanie się on drugą naturą.

Podobnie, zanim jeszcze podnosisz gitarę, spędź chwilę, szukając napięcia w ramionach, ramionach i palcach. Wykonaj powolne, głębokie wdechy, lekko potrząśnij głową, wygnij ręce i ręce - co pomoże ci się uwolnić. Następnie, grając normalnie, sprawdzaj, czy nie odczuwasz narastającego napięcia, szczególnie w ramionach i ramionach, i spróbuj go zminimalizować. Sprawdzaj podczas gry i stopniowo powinieneś zacząć internalizować proces i przełamać nawyk napięcia.

Przez około tydzień powinieneś zacząć czuć się znacznie bardziej zrelaksowany i zacząć dostrzegać korzyści dla twojej gry.


2. Wypróbuj inną plektron

Jeśli jesteś podobny do mnie, prawdopodobnie używasz tego samego rodzaju plektronu mniej więcej od samego początku. Możesz nawet dojść do punktu, w którym wszystko, co różni się od tego, do czego jesteś przyzwyczajony, sprawia, że ​​gra przypomina bitwę.

Kiedy podjąłem grę na gitarze, myślę, że kupiłem trzy lub cztery różne typy i ostatecznie zdecydowałem się na nylonu Jim Dunlop 1mm. Zadziwia mnie, że ani razu w ciągu 14 lat nie pomyślałem nawet, by spróbować czegoś innego. Ale dlaczego nie? Jeśli chcesz wziąć udział w biegu maratońskim lub chodzić po górach, wcześniej czy później wybierzesz odpowiednie buty do pracy, ponieważ odmiany, do których jesteś przyzwyczajony do codziennego noszenia, nie są najlepsze odpowiedni. Podobnie, gdzieś jest odpowiedni plektron do tego, jak grasz teraz na gitarze, a nie jak grasz, gdy zaczynasz.

Kilka lat temu dostałem kilka z tych ogromnych, trójkątnych plectr Ultex, które, gdy po raz pierwszy spróbowałem ich użyć, sprawiały wrażenie, jakby próbowały grać na gitarze z talerzem piknikowym. W trakcie tego procesu zauważyłem, że nowy kilof zmusił mnie do dostosowania nawyków, dzięki czemu niektóre rzeczy są łatwiejsze do grania, a inne znacznie trudniejsze.

Eksperymentowałem jeszcze trochę, próbując wszystkich plektronów, które mogłem dostać w swoje ręce. Próbowałem nawet zrobić własną ze starej karty debetowej i użyć monety a la Brian May i Billy Gibbons. Wszyscy mieli swoje plusy i minusy, ale wydarzyło się coś bardzo ważnego: proces sprawił, że naprawdę przeanalizowałem i dostosowałem technikę kompletowania.

Uświadomiłem sobie, że chociaż moja druga natura i wygoda, moje dotychczasowe nawyki niekoniecznie były optymalne. Zacząłem rozumieć, dlaczego walczyłem z pewnymi sprawami w przeszłości i widziałem, jak poprawić, a także wiele się nauczyłem o tym, jakie kształty i materiały plektronu sprawiają, że dźwięki mi się podobają.

Następnym razem, gdy będziesz w Dick's Guitar World, może weźmiesz tę małą plastikową tacę na blacie i wydasz cenę piwa na kilka różnych rodzajów i grubości plectra? Kiedy wrócisz do domu, spróbuj pracować z każdym z nich za pomocą krótkiej rutyny twoich zwykłych technik - brzdąkających, pojedynczych notatek, arpeggio, co ty - i, a także widząc, czy coś jest lepiej, zwróć uwagę na to, jak je wykorzystujesz.


3. Sprawdź swój uchwyt

Sposób, w jaki trzymasz plektron ma ogromny wpływ na to, co możesz grać i jak dobrze grasz, a zmiana plektronu to świetny sposób, aby zmusić się do ponownej oceny swojej techniki.

Większość ludzi trzyma plektron między kciukiem a pierwszym palcem. Inni używają kciuka i pierwszych dwóch palców, kciuka i środkowego palca itp. Niektórzy umieszczają stronę swojej dłoni na moście, inni zakotwiczają swój mały palec w gitarze. Wszystkie te podejścia mają swoje zalety i wady i, moim zdaniem, zamiast dążyć do znalezienia i przyjęcia jednego "właściwego" stylu, idealnym rozwiązaniem jest rozwinięcie elastyczności w celu przyjęcia techniki, która najlepiej pasuje do danego scenariusza gry.

Jak już mówiliśmy, napięcie jest wrogiem, więc przede wszystkim musimy pozbyć się nawyków, które nas napinają. Tam gdzie chodzi o naszą rękę, oznacza to kilka rzeczy:

  • Trzymanie plektronu na tyle ciasno, że jest bezpieczny, nie więcej. Jeśli masz problemy z "ucieczką", spróbuj strzelić im ostrym nożem, aby zwiększyć przyczepność, lub wypróbuj smakowicie zatytułowaną "pomoc w chwytaniu" Gorilla Snot - rodzaj żywicy, którą nakładasz na palce, aby zapobiec poślizgowi. Warto zauważyć, nawiasem mówiąc, że jeśli spróbujesz nieznanego plektronu, twoja przyczepność jest często jedną z pierwszych rzeczy, które mogą stanowić problem, ale zwykle jest to tylko przejściowy problem. Prawdopodobnie po kilku tygodniach Twoja uścisk się skoryguje i nie będziesz musiał polegać na kreatywnych metodach, aby utrzymać swój wybór w ręce.
  • Unikaj tendencji do "zasadzania" ręki trzymającej na gitarze, a zamiast tego rozwijaj umiejętność swobodnego poruszania ręką po strunach, a jedynie "kotwiczenie" w razie potrzeby. Pozwalając sobie "pochylić się" na gitarze, prawdopodobnie wprowadzasz niepotrzebne napięcie w ramieniu odbierającym.

4. Sprawdź swój inny uchwyt

A co z twoją niepokojącą ręką? Jak już mówiliśmy, początkujący mają tendencję do chwytania szyi bardzo mocno i, jeśli nigdy w pełni się tego nie nauczymy, są szanse, że utrudniamy naszą swobodę ruchów poprzez nadmierną siłę i niepotrzebne napięcie mięśniowe.

Klasyczni i wykształceni formalnie gitarzyści mają tendencję do zajmowania pozycji, w której kciuk jest umieszczony w środku tylnej części szyi, z palcami dociskającymi mniej więcej prostopadle do podstrunnicy. Może wydawać się niewygodne i niezręczne, szczególnie w porównaniu do częściej spotykanego "niebieskiego" uścisku (kciuk na górze szyi i palce bardziej płaskie niż sznurki), ale w rzeczywistości zapewnia znacznie większą precyzję i mobilność.

Tak jak poprzednio, każdy uchwyt ma swoje atrakcje i detractions, a dla typowych aplikacji, uczenie się posiadania obu w zestawie narzędzi to czas dobrze spędzony. Dla mnie idealnym rozwiązaniem jest użycie najmniejszej siły i jak najmniejszej ilości kontaktu skóry z szyjką dla danego zadania, ponieważ zapewnia to największą swobodę ruchów i minimalizuje obciążenie.

Oczywiście, klasyczna pozycja stylu nie poradzi sobie z gięciem na sznurku - nie można zastosować wymaganej siły w wymaganym kierunku - ale podobnie, chwyt bluesowy nie jest idealny do sprawnego rytmu gry, ponieważ aplikujesz wiele napięć w niewłaściwy sposób, a większość twoich rąk styka się z szyją.

Spróbuj więc powoli wykonywać ćwiczenia - być może typowe zmiany akordów, niektóre linie pojedynczych nut, trochę bluesowego solo - i zwróć uwagę na pozycję i chwyt swojej ręki. Szukaj napięcia, nadmiernej siły i niewygodnych kątów i spróbuj je zminimalizować. Prawdopodobnie będziesz musiał dostosować sposób siedzenia z gitarą lub, jeśli masz tendencję do stania, wysokość gitary na pasku. Nie martw się jednak, tacy jak Tom Morello i Ben Weinman założyli twoją gitarę na klatkę piersiową.


5. Zmień swój program

Jak zwykle ćwiczysz? Czy masz ustalony program rozgrzewek, zestawów i technik do wykonania, czy po prostu zacinasz się wraz z ulubionymi utworami i zatrzymujesz się tu i tam, aby przejrzeć niektóre z trudniejszych fragmentów?

Tak czy inaczej, łatwo utknąć w rutynie i stworzyć rodzaj tunelowej wizji na temat twojej gry, więc robienie czegoś, co zakłóca zwykłą rutynę i próbuje nowych rzeczy, nawet na kilka dni, może naprawdę pomóc odświeżyć rzeczy .

Ogólnie rzecz biorąc, najlepsze podejście do ćwiczeń to po prostu wiedza, co chcesz osiągnąć i regularne poświęcanie mu czasu. Dopóki będziesz koncentrować się na osiągnięciu określonego celu, nawet przez 20 lub 30 minut każdego dnia, powinieneś zauważyć stałą poprawę. Ważniejsze jednak jest to, że twoja praktyka jest fajna: robienie tych samych starych rzeczy z dnia na dzień staje się nudne, bez względu na to, czy to działa na skale, czy blokuje Highway to Hell i Whole Lotta Love, a jeśli nie jesteś zaangażowany w działanie , nic nie będzie "kija".

Dlaczego więc nie wybrać aktywności, do której nie jesteś przyzwyczajony - czegokolwiek, od nauki ważnej od szóstej do nauki gry z ulubioną ścieżką od początku do końca - i dawania jej 30 minut dziennie przez tydzień? To, co robisz, zależy od tego, do czego jesteś przyzwyczajony, ponieważ chodzi o to, aby coś zmienić, ale jeśli utkniesz w poszukiwaniu pomysłów, spróbuj przeszukać kilka gitarowych forów i dowiedzieć się, jak inni spędzają czas na treningach. Cokolwiek robisz, ponieważ jest to dla ciebie nowe, użyj go jako okazji do spowolnienia, zrelaksowania się i zwrócenia uwagi na interakcję z gitarą.

Osobiście jestem w jam session wzdłuż obozu nagrań i zawsze trudno mi było zaangażować się w stosunkowo suchą praktykę uczenia się skal, ćwiczeń i tak dalej. Kiedy utknąłem w rutynie, postanowiłem spróbować uczyć się skal na całej szyi, zacinając się nad górnymi ścieżkami w funkcji GarageBand w GarageBand. Dzięki temu skale ożywają, a korzystanie z nich wydaje się być podobne do mojej zwykłej rutyny grania, tzn. Do zagłuszania!


Zakończyć

Mam nadzieję, że istnieją tutaj pewne pomysły, które mogą pomóc w przemyśleniu podejścia do gry na gitarze, opierając się na podstawowej zasadzie pracy z ciałem, zamiast walczyć z nim. Jak wszystko, wymaga czasu, więc nie bierzcie za dużo naraz i rozbijajcie rzeczy na łatwe do opanowania części.

Jeśli naprawdę interesujesz się tym, jak fizjologia człowieka i gitara odnoszą się do siebie nawzajem, polecam stronę Kontakt z gitarą, która ma fascynujące i czasami zadziwiające informacje na temat mięśni i nerwów, których używamy (lub nadużycie) podczas gry.

Szczęśliwy brzdąkać!

Advertisement
Advertisement
Looking for something to help kick start your next project?
Envato Market has a range of items for sale to help get you started.